يه شب که من حسابي خسته بودم ---- همينجوري چشمامو بسته بودم

سياهي چشام يه لحظه سُر خورد ------ يکدفعه مثل مُرده ها خوابم برد

تو خواب ديدم محشر کبرا شده  ------- محکمه   الهي  برپا  شده   

خدا نشسته مردم از مرد و زن ------- رديف رديف مقابلش واستادن

چرتکه گذاشته و حساب مي کنه ------به بنده هاش عتاب خطاب مي کنه

مي گه چرا اين همه لج مي کنيد ------  راهتون و بيخودي کج مي کنيد

آيه فرستادم که آدم بشيد        --------  با دلخوشي کنار هم جمع بشيد

دلاي غم گرفته را شاد کنيد -------  با فکرتون دنيا را آباد کنيد

عقل دادم بريد تدبّر کنيد ----------    نه اينکه جاي عقلو کاه پر کنيد

من بهتون چقدر ماشاا... گفتم -------  نيافريده  بارک الله  گفتم   

من که هواتون و هميشه داشتم --------   حتي يه لحظه گشنه تون نذاشتم

اما شما بازي نکرده باختيد ---------   نشستيد و خداي جعلي ساختيد

هر کدوم از شما خودش خدا شد --------    از ما و آيه هاي ما جدا شد

يه جو زمين و اين همه شلوغي --------     اين همه دين و مذهب دروغي

حقيقتا شماها خيلي پستيد ----------      خر نباشين گاو و نمي پرستيد

از توي جمع يکي بلند شد ايستاد -------      بلند بلند هي صلوات فرستاد

 از اون قيافه هاي حق به جانب ------------هم از خودي شاکي هم از اجانب

گفت چرا هيچ کي روسري سرش نيس؟-------پس چرا هيچ کي پيش همسرش نيس؟

چرا زنا اينجوري بد لباسند  ------------ مرداي غيرتي کجا پلاسند

خدا بهش گفت بتمرگ حرف نزن ------------ اينجا که فرقي ندارن مرد و زن

يارو کنف شد ولي از رو نرفت ----------- حرف خدا از تو گوشاش تو نرفت

چشاش مي چرخند نمي دونم چشه؟------ آهان!  مي خواد يواشکي جيم بشه

ديد يه کمي سرش شلوغه خدا   -----------  يواش يواش شد از جماعت جدا

با شکمي شبيه بشکه نفت    -------- يهو سرش رو پايين انداخت و رفت

قراولا چند تا بهش ايست دادند --------   يارو وانايستاد تا جلوش وايستادند

فوري در آورد واسشون چک کشيد ----  گفت ببريد وصول کنيد خوش بشيد

 نوشته شده توسط اکبر حسامي در جمعه 13/2/1387 و ساعت 7:52 صبح | نظرات ديگران()

براي مشاعره ( نوشتن شعري از ديگران ) از طرف  مدير وبلاگ  هم صحبت باخاک دعوت شده ام  ،اگر چه باتاخير ولي سرانجام شعر زيررا از زبان خواجه شيراز به ايشان وهمه دوستان خوبم تقديم مي کنم :

معاشران گره از زلف يار باز کنيد

شبي خوش است بدين قصه اش دراز کنيد

حضورخلوت انس است ودوستان جمعند

وان يکاد بخوانيد ودرفرازکنيد

رباب وچنگ به بانگ بلند مي گويند

که گوش هوش به پيغام اهل راز کنيد

به جان دوست که غم پرده برشما دارد

گر اعتماد بر الطاف کارساز کنيد

ميان عاشق ومعشوق فرق بسيار است

چو يار ناز نمايد شما نياز کنيد

نخست موعظه پير صحبت اين حرف است

که از مصاحب ناجنس احتراز کنيد

هر آنکسي که دراين حلقه نيست زنده به عشق

بر او نمرده به فتواي من نماز کنيد

وگرطلب کند انعامي ازشماحافظ

حوالتش به لب يار دلنواز کنيد

 من هم از  خانم مدير ،خانم ناظم، کلک بهار ، سايه و ستاره دعوت مي کنم با يکي از واژه هاي عاشق ، زاهد وخرابات شعري بنويسند .

 نوشته شده توسط اکبر حسامي در جمعه 16/1/1387 و ساعت 12:1 عصر | نظرات ديگران()

من وکيلم، من که در اين خانه خدمت مي‌کنم
در بهارستانم اما کار دولت مي‌کنم

از شما افتان و خيزان راي و امضا مي خرم
با رفيقان بهر کسب راي، خلوت مي‌کنم

تا به چنگ آرم من آن کرسي سبز دل رُبا
بازبان سرخ، عالم را ملامت مي‌کنم

بس که دارم کار بحث انگيز در بيرون صحن
ديگر اينجا کي براي راي فرصت مي‌کنم؟

مرد طوفانم ولي البتّه گاه از مصلحت
باد اگر آيد ز سمتي، من حمايت مي‌کنم

صحن مجلس فرش سبزي هست کانجا دم به دم
مي نشينم با رفيقان، کار راحت مي‌کنم

گه کشاورزان به ياد آرم گهي تجار قند
گاه پيگيري ز کار اهل صنعت مي‌کنم

گه به نطقي آتشين رسوا کنم جمعي و گاه
بهر حفظ آبرو در دم،  شکايت مي‌کنم

آه از آن عکاس بي رحم، آه ازين دوربين که هست
دام آن صياد و من او را نصيحت مي‌کنم

هرکه را باشد شعاري در ترافيک پيام
از رسالت گر نشد، من رو به همت مي‌کنم

من تخصص دارم اندر هرچه خواهي،  لاجرم
در همه احوال اين عالم دخالت مي‌کنم

گر به سيما، انتقادي دارم از ساعت شني
حاجي عزّت را خبر از مکر شوکت مي‌کنم

وقت تعطيلات مجلس، چون به شهرم مي روم
جاي اقدام و عمل، يک ريز صحبت مي‌کنم
گرچه مي گويند کار ما نظارت کردنست
در عمل، گاهي به جاي آن، صدارت مي‌کنم

حرف بسيارست و من پيمانه ام لبريز شور
ليک، فعلاً با همين حلوا قناعت مي‌کنم

کاش مجلس، با مدرس پر شود، آنگاه من
شعر شيرين با لبي خندان کتابت مي‌کنم
سيد محمد حسين فخري

 نوشته شده توسط اکبر حسامي در شنبه 18/12/1386 و ساعت 7:5 صبح | نظرات ديگران()